در اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ رکود نسبی در بخش مصرف قابل مشاهده بود، اما انتظارات تورمی و نگرانی از نوسانات نرخ ارز مانع از شکلگیری افت واقعی قیمت آهن آلات میشد. همین دوگانگی باعث شد بازار آهن آلات بیش از آنکه بر پایه عرضه و تقاضا شکل بگیرد، تحت تأثیر پیشبینیها و رفتارهای هیجانی معاملهگران قرار بگیرد. حتی در مقاطعی که نشانههایی از تعدیل قیمتها دیده میشد، عواملی مثل رشد دلار و ریسکهای زنجیره تولید مانع از شکلگیری ثبات پایدار شدند. در ادامه این گزارش بازار آهنآلات، تلاش میکنیم مهمترین محرکهای این نوسانات و چشمانداز پیشروی بازار آهن در ماههای آینده را بررسی کنیم.
بازار آهنآلات در اردیبهشت ۱۴۰۵: تقابل رکود و تورم چه تاثیری دارد؟
بازار آهنآلات در اردیبهشت ۱۴۰۵ در شرایطی معاملات خود را آغاز کرد که سایه همزمان رکود در بخش ساختوساز و فشارهای تورمی بر هزینههای تولید، تصمیمگیری را برای فعالان بازار بهشدت پیچیده کرده بود. از یکسو کاهش توان نقدینگی در پروژههای عمرانی و صنعتی، سمت تقاضا را محدود نگه داشته بود و از سوی دیگر، انتظارات ناشی از نوسانات نرخ ارز و نگرانی از افزایش هزینههای تولید، اجازه شکلگیری یک روند کاهشی پایدار را نمیداد. نتیجه این تقابل، بازاری بود که نه وارد فاز رونق واقعی شد و نه توانست اصلاح قیمتی عمیق را تجربه کند و در یک وضعیت نوسانی و کمعمق حرکت کرد.
در بازار میلگرد، با اینکه روند معاملات نسبت به ماههای گذشته با احتیاط بیشتری انجام شد، اما در نهایت قیمتها بهصورت تدریجی افزایش یافتند. خریداران عمدتاً به جای خریدهای سنگین، به سمت تأمین نیازهای مقطعی و کوتاهمدت رفتند و همین موضوع باعث شد حجم معاملات در بسیاری از روزها پایینتر از میانگین ماههای قبل باشد. با این حال، فشار هزینهها و انتظارات تورمی مانع از افت قیمت میلگرد امروز شد و بازار در یک محدوده نسبتاً باثبات اما شکننده نوسان کرد. همزمان، تفاوت رفتار قیمتی میان برندها و تولیدکنندگان مختلف نیز نشان داد که بازار بیش از گذشته به فاکتورهایی مانند اعتبار تولیدکننده، دسترسی به محصول و شرایط عرضه حساس شده است.
جهش ۱۷ درصدی نرخ ارز و اثر آن بر قیمت آهنآلات
جهش ۱۷ درصدی نرخ ارز در اردیبهشت ۱۴۰۵ یکی از اصلیترین متغیرهایی بود که بهسرعت خود را در بازار آهنآلات نشان داد. در بازاری که از قبل هم با ترکیبی از رکود تقاضا و نااطمینانی اقتصادی روبهرو بود، رشد نرخ ارز بهعنوان یک سیگنال تورمی عمل کرد و باعث شد نگاه فعالان بازار بیش از پیش به سمت آینده قیمتها متمایل شود.
در بازار میلگرد و تیرآهن، اثر این افزایش ارز بیشتر در قالب مقاومت در برابر کاهش قیمتها دیده شد. حتی در شرایطی که حجم تقاضای مصرفی بالا نبود، فروشندگان با استناد به رشد هزینههای جایگزینی و نگرانی از ادامهدار بودن روند افزایشی ارز، از تعدیل جدی قیمتها خودداری کردند. در بازار ورق و محصولات تخت نیز این اثر با کمی تأخیر اما بهصورت پایدارتر ظاهر شد و به تثبیت سطوح قیمتی کمک کرد.
تیرآهن؛ شاخص اصلی تحرکات بازار آهن در اردیبهشت
اگر بخواهیم در میان تمام محصولات فولادی اردیبهشت ۱۴۰۵ یک شاخص رفتاری برای کل بازار تعریف کنیم، بدون تردید تیرآهن نزدیکترین گزینه است. این محصول در طول ماه، تقریباً همه مؤلفههای اثرگذار بر بازار فولاد را بهصورت همزمان منعکس کرد. به همین دلیل، مسیر قیمت تیرآهن را میتوان بهنوعی خلاصهای از فضای کلی بازار آهن در این دوره دانست.
در جریان معاملات اردیبهشت، قیمت تیرآهن با نوسانات زیادی همراه بود. در مقاطعی، کاهش نسبی تقاضا و عقبنشینی خریداران باعث نزولی شدن قیمت شد، اما این روند دوام چندانی نداشت و با تغییر فضای روانی بازار و رشد دوباره نرخ ارز، سمت قیمتها مجدداً تقویت شد. همین رفتوبرگشتها نشان داد که بازار بیش از آنکه بر پایه تعادل عرضه و تقاضای واقعی حرکت کند، تحت تأثیر انتظارات کوتاهمدت و سیگنالهای بیرونی قرار دارد. همانطور که در نمودار زیر مشاهده میکنید، در برندهای مختلف نیز الگوی مشابهی در قالب موجهای متوالی صعود و اصلاح دیده شد.
ورق فولادی و نقش فولاد مبارکه در تعیین قیمتها
بازار ورق فولادی در ماههای اخیر بیش از هر زمان دیگری به عملکرد و سیاستهای تولیدی فولاد مبارکه وابسته بوده است. سهم بالای فولاد مبارکه در تأمین ورق موردنیاز صنایع داخلی باعث شده کوچکترین تغییر در روند عرضه، به سرعت بر فضای روانی بازار اثر بگذارد و جهت قیمت ورق آهن را تغییر دهد.
در اردیبهشتماه، بسیاری از فعالان بازار ورق با وجود تداوم رکود در بخش مصرف، شاهد افزایش تدریجی نرخها بودند. این رشد قیمتی بیشتر از آنکه ناشی از افزایش تقاضای واقعی باشد، به نگرانیها درباره کاهش عرضه و احتمال محدود شدن تولید بازمیگشت. همین موضوع موجب شد برخی خریداران، بهویژه صنایع پاییندستی، بخشی از خریدهای خود را زودتر از موعد انجام دهند تا در برابر نوسانات احتمالی بازار عقب نمانند.
از سوی دیگر، صنایع مصرفکننده ورق مانند خودروسازی، تولید لوازم خانگی و سازههای فلزی، همچنان با ابهام نسبت به آینده بازار مواجهاند. دغدغه اصلی این واحدها، احتمال تشدید محدودیتهای برق و گاز در فصلهای پیشرو و اثر آن بر ظرفیت تولید کارخانههای بزرگ فولادی است. در کنار عوامل تولید، تصمیمات سیاستگذار نیز نقش مهمی در تعیین مسیر بازار ورق داشته است. تغییرات مربوط به صادرات محصولات فولادی، مدیریت واردات و کنترل عرضه در بورس کالا، همگی سیگنالهایی بودند که معاملهگران با دقت دنبال میکردند. هرچند هدف این سیاستها ایجاد تعادل در بازار داخلی است، اما ناپایداری تصمیمات و احتمال اعمال محدودیتهای ناگهانی، همچنان یکی از ریسکهای مهم برای فعالان بازار ورق محسوب میشود.
پروفیل و صنایع پاییندست: چالشها و فرصتهای اردیبهشت ۱۴۰۵
صنایع پاییندستی فولاد در اردیبهشت ۱۴۰۵ یکی از سختترین دورههای خود را پشت سر گذاشتند. تولیدکنندگان پروفیل، سازندگان تجهیزات فلزی و کارگاههای صنعتی، همزمان با رشد هزینه مواد اولیه و کاهش قدرت خرید بازار، تحت فشار مضاعف قرار گرفتند. در چنین فضایی، بسیاری از واحدها ناچار شدند با حداقل ظرفیت فعالیت کنند تا تنها چرخه تولید خود را حفظ کنند.
بازار پروفیل نیز در این ماه روندی افزایشی داشت و قیمتها تحتتأثیر رشد نرخ ورق و هزینههای تولید بالا رفت. با این حال، افزایش قیمت پروفیل آهن به معنای رونق معاملات نبود؛ بلکه بخش قابلتوجهی از خریدها با هدف تأمین فوری مواد اولیه و جلوگیری از توقف خطوط تولید انجام میشد. همین مسئله نشان داد که صنایع پاییندستی هنوز از رکود تقاضا فاصله نگرفتهاند و بازار مصرف نهایی همچنان با احتیاط حرکت میکند.
در کنار افزایش نرخ مواد اولیه، هزینههای جانبی مانند حملونقل، تأمین مالی و فروش اعتباری نیز فشار زیادی بر واحدهای کوچک و متوسط وارد کرد. بسیاری از فعالان این حوزه با کمبود نقدینگی و دشواری تأمین سرمایه در گردش روبهرو بودند و ترجیح میدادند موجودی انبار خود را محدود نگه دارند تا ریسک نوسانات بازار را کاهش دهند.
با این حال، گسترش فروش مستقیم کارخانهها، افزایش سهم معاملات رسمی و توسعه بسترهای آنلاین خرید و فروش آهنآلات، تا حدی فضای بازار را شفافتر کرد. کاهش فاصله قیمت کارخانه و بازار آزاد باعث شد نقش واسطهگری سنتی کمرنگتر شود و خریداران بتوانند با دسترسی بهتر به قیمتها، تصمیمگیری دقیقتری داشته باشند.
تنگه هرمز و مذاکرات دیپلماتیک؛ محرک اصلی قیمت آهنآلات
تحولات سیاسی و اخبار مربوط به تنگه هرمز و مذاکرات دیپلماتیک، در اردیبهشت ۱۴۰۵ به یکی از مهمترین عوامل اثرگذار بر بازار آهنآلات تبدیل شد. فعالان بازار میدانستند که هرگونه تنش در منطقه میتواند هزینه حملونقل، صادرات و نرخ ارز را تحتتأثیر قرار دهد و همین موضوع مستقیماً بر قیمت آهن و فولاد اثر بگذارد.
در دورههایی که فضای مذاکرات مبهم بود، بسیاری از خریداران با احتیاط بیشتری معامله میکردند و بخشی از خریدها به تعویق افتاد. در مقابل، انتشار اخبار مثبت سیاسی تا حدی از التهاب بازار کاست و انتظارات تورمی را کنترل کرد. در مجموع، بازار آهن در این ماه بیش از گذشته به اخبار سیاسی و ریسکهای ژئوپلیتیکی واکنش نشان داد و نوسانات قیمت، تنها ناشی از عرضه و تقاضای واقعی نبود.
پیشبینی قیمت آهنآلات در هفته آینده؛ نگاه بازار به دلار و دیپلماسی
بازار آهنآلات در هفته آینده چشمانتظار دو عامل رخ دلار و روند مذاکرات سیاسی خواهد بود. تجربه هفتههای اخیر نشان داده که هر تغییر در فضای دیپلماسی یا بازار ارز، میتواند خیلی سریع بر قیمت محصولات فولادی اثر بگذارد و جهت معاملات را تغییر دهد. به همین دلیل، بسیاری از فعالان بازار فعلاً با احتیاط بیشتری خرید و فروش انجام میدهند.
در کنار مسائل سیاسی، نگرانی درباره محدودیت برق کارخانههای فولادی نیز دوباره پررنگ شده است. با نزدیک شدن به فصل گرم سال، بازار نسبت به احتمال کاهش تولید حساستر شده و همین موضوع میتواند انتظارات افزایشی را تقویت کند. معمولاً حتی قبل از اعمال محدودیتهای واقعی، فضای روانی بازار روی قیمتها اثر میگذارد. از طرف دیگر، وضعیت بازار جهانی فولاد هم همچنان سیگنالهای متفاوتی به بازار داخلی میدهد. ثبات نسبی برخی مواد اولیه در کنار نوسانات بازار شمش و ورق باعث شده پیشبینی مسیر قیمتها دشوارتر از قبل شود. همین شرایط باعث شده معاملهگران در تصمیمگیریهای کوتاهمدت محتاطتر عمل کنند.
چشمانداز بازار آهنآلات در خرداد ۱۴۰۵؛ ثبات یا موج جدید؟
بازار آهنآلات در حالی وارد خرداد ۱۴۰۵ شده که نسبت به هفتههای گذشته آرامتر به نظر میرسد، اما هنوز نمیتوان گفت بازار به ثبات کامل رسیده است. از شدت نوسانات کم شده، خریداران با احتیاط بیشتری معامله میکنند و اختلاف قیمتها در بازار آزاد و بورس کالا نیز کمتر شده است. با این حال، بازار همچنان تحتتأثیر عواملی مثل نرخ دلار، محدودیت برق صنایع و اخبار سیاسی قرار دارد. بسیاری از فعالان بازار معتقدند خرداد ماه، دورهای از ثبات نسبی همراه با نوسانات محدود خواهد بود. از یک طرف، رکود در بخش ساختوساز و کاهش تقاضا اجازه افزایش شدید قیمتها را نمیدهد و از طرف دیگر، نگرانی درباره کاهش تولید کارخانهها و رشد نرخ ارز مانع افت جدی قیمتها شده است.
